De groep

Het is een frisse dag met nu zon, dan regen. Ik rijd naar Bennekom en kom uit bij een weiland, een groepje bomen in roodbruine herfstkleuren en een achttal paarden. Roger heet me welkom. Een paard begint te gapen. Drie paarden gapen, een vierde gaat op de grond liggen rollen. ‘Allemaal tekenen van ontspanning’, zegt Roger. Dat is zijn rol: uitleggen wat je ziet en voelt bij de paarden. De paarden hebben ons allang gezien en aangevoeld. Onze aanwezigheid heeft invloed op de groep. Roger zegt: ‘wij zijn onderdeel van de groep.’

Stel je vraag

Voordat ik hier naartoe kwam bedacht ik iets wat voor mij speelt. ‘Stress’ is wat komt bovendrijven.
Roger vraagt erop door: ‘Is dat zo, ben je gestrest? Of gedraag je je gestrest? Ben je zo – of denk je dat de mensen om je heen je zo zien?’ Terwijl we naar de paarden staan te kijken vraagt Roger me wat ik zie, wat ik voel, wat ik vind. Ik weet het niet zo goed.

‘Laten we eens kijken wat de paarden doen’, zegt Roger.

Paarden zijn groepsdieren, ze voelen zich met elkaar verbonden. Terwijl wij staan te praten, komen de paarden in beweging.
En hoe!
Ze galopperen met z’n allen door het weiland. Groepsdieren reageren op elkaar, ze voelen iets nog voordat ze ’t zien of horen. Als een paard begint te rennen, gaan ze allemaal mee. Een prachtig gezicht, wat een kracht! Ineens staan ze stil, kijken nog wat rond, beginnen weer te grazen.

‘Ontspan’, zegt Roger. ‘Zet je voeten stevig op de grond. Ontspan je benen, zak een klein stukje door je knieën, schud een beetje met je armen en adem diep in en uit.’ Dat past verbazingwekkend goed in deze omgeving.

Meedoen of niet meedoen met de groep

‘Wat zie je, wat voel je nu’, vraagt Roger. De vergelijking met mijn werk dringt zich op.
Daar loopt ook iedereen te rennen, van links naar rechts en terug.  Veel drukte, kracht, energie. Ik sta erbij, kijk ernaar en zie toch vooral dat men uitkomt waar men eerder al was.
Het dringt tot me door dat ik geen zin heb om mee te rennen met de groep. Toch geeft me dat een onbestemd gevoel van stress – moet ik niet meedoen, mee-rennen?

Mijn conclusie hier tussen de paarden: ik ben wel bij de groep maar ik hoef niet mee te doen met alle bewegingen.

Ontspannen is een werkwoord geworden.
Roger, dank je wel.
En als je binnenkort weer in dat weiland staat: bedank ook de paarden van mij.

Oktober 2016, Margriet, Delft

Interesse?

Wil je meer informatie en je vraag met mij bespreken of inschrijven voor personal coaching met paarden? Klik op onderstaande button en neem contact met mij op.



Laat hier jouw reactie achter